Najnowsze wiadomości

Ogłoszenia publiczne

Jak Westbrook Housing znalazł byłego federalnego szefa HUD w kraju

Autor: Robert Lowell Staff Writer

Pochodzący z Portland John Concannon, były dyrektor USA. Departament Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, aklimatyzuje się na stanowisku nowego dyrektora wykonawczego Westbrook Housing Authority.

Concannon bierze oddech, szukając funduszy na zwiększenie liczby lokalnych, niedrogie mieszkania.

“Uważnie obserwujemy budżet federalny,” Concannon powiedział w swojej sali konferencyjnej w Westbrook Housing. “Obserwujemy, co się stanie.”

Concannon zakończył swoje obowiązki na stanowisku dyrektora HUD w czerwcu i przejął stery w lipcu 1 w Westbrook Housing, następca Chrisa Laroche'a, który przeszedł na emeryturę. Siedmioosobowa rada komisarzy urzędu mieszkaniowego zatrudniła Concannona po ogólnokrajowych poszukiwaniach.

“Dostaliśmy bardzo, bardzo szczęśliwy, że go trafił,” Colette Gagnon, przewodniczący Rady Komisarzy ds. Mieszkalnictwa Westbrook, – powiedział w poniedziałkowej rozmowie telefonicznej.

Absolwent Katolickiego Kolegium Jezuickiego Świętego Krzyża, Concannon zgłosił się na ochotnika do jezuickiego programu pomocy bezdomnym w Skid Row w Los Angeles 2003, a także służył przez podobny okres w Chicago do 2006. Po ukończeniu studiów, z powodzeniem ubiegał się o pracę w HUD, rozpoczęcie kariery pomagania ludziom potrzebującym miejsca do życia.

Concannon został zatrudniony podczas kadencji prezydenta Baracka Obamy, którego później poznał na przyjęciu bożonarodzeniowym w Białym Domu.

Awansował na zastępcę dyrektora HUD w 2018 i został dyrektorem w grudniu 2022. Biuro Concannona mieściło się w budynku HUD tuż przy National Mall w stolicy kraju. Biuro sekretarza HUD znajdowało się na najwyższym piętrze.

Concannon służył pod rządami trzech prezydentów. “Zgłosiłem się do zastępcy asystenta sekretarza HUD,” powiedział.

W HUD-ie, Concannon skupił się na opracowaniu innowacyjnych polityk mających na celu poszerzenie możliwości mieszkaniowych, z których skorzystało więcej osób, i nadzorował personel rozsiany po całym kraju. Pracował z 140 agencje mieszkaniowe w całym kraju, porcja 600,000 rodziny. “Musimy dużo podróżować,” powiedział.

Na długo przed wylądowaniem na posterunku Westbrook, przeniósł się tu z rodziną cztery lata temu. On i jego żona, Anna, mieć dwójkę dzieci, wieczność 5 i 2.

Concannon grał w piłkę nożną w Cheverus High School w Portland i jest 1998 absolwent. Jego żona jest absolwentką Deering, ale poznali się w Filadelfii, gdzie kiedyś mieszkał, pracując dla HUD.

Złożył wniosek o otwarcie Westbrook Housing po tym, jak dowiedział się o jego dostępności od łącza rządowego w Maine. Gagnon opisał Concannona jako młodego i mającego dobre poczucie humoru.

Jako insider z Waszyngtonu, Spotkanie Concannona w Westbrook Housing Works “na naszą korzyść,”powiedział Gagnon.

Obudowa posiada Westbrook 14 właściwości z 1,800 gospodarstw domowych i planuje podążać ścieżką wzrostu wyznaczoną przez Laroche’a.

Concannon powiedział, że spółka Westbrook Housing została zaproszona do Biddeford, gdzie ma cztery projekty w przygotowaniu. Przypisuje to Laroche’owi i wyznaczonej przez burmistrza radzie komisarzy “dobrze zarządzana organizacja.”

Będzie nadzorował zespół ds 50 pracowników i spotkał się z nimi.

Lubi spokojne spacery, a potem biegnie, żeby złapać 6 a.m. loty z Portland do Waszyngtonu i zameldowanie w hotelach.

Teraz z powrotem w domu, zyskał czas, który może spędzić z rodziną, a on i jego żona mają krewnych w okolicach Portland.

LaRoche odchodzi ze stanowiska w Westbrook Housing

Autor: Robert Lowell Staff Writer

W poniedziałek Chris LaRoche odejdzie na emeryturę, czerwiec 30, jako dyrektor wykonawczy Westbrook Housing po ponad dziesięciu latach. Johna Concannona, mieszkaniec Portland, został mianowany następcą LaRoche. Concannon przychodzi do Westbrook ze stanowiska reżysera w USA. Departament Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w Waszyngtonie, DC.

“Podaję mu klucze,” LaRoche powiedział w czerwcowym wywiadzie 20 w swoim biurze w Westbrook.

LaRoche jest dyrektorem wykonawczym od ponad 12 lata. “Jestem trochę zmęczony,” powiedział. “Zamierzam wykorzystać lato na relaks.”

Planuje spędzić czas z rodziną i protestować na rzecz demokracji. LaRoche mieszka w hrabstwie York i planuje pracować jako wolontariusz, protest, i brać udział w kursach na Uniwersytecie Nowej Anglii i UMaine System. “Nie mogę się doczekać bycia członkiem społeczności,” powiedział. “Najważniejszą rzeczą jest odwdzięczenie się społeczności — chcę rozdawać kanapki.”

Westbrook Obudowa, Założony w 1969 i nadzorowane przez radę komisarzy mianowanych przez burmistrza, zapewnia niedrogie możliwości mieszkaniowe z 793 jednostki w 14 rozwój. “Wzrosliśmy o około 40%,” – stwierdził, nawiązując do swojej kadencji.

Agencja administruje także ponad 1,000 kupony w Sekcji 8 program, dzięki któremu mieszkańcy o niskich dochodach będą mogli mieszkać w prywatnych mieszkaniach w mieście.

Całkowity budżet Westbrook Housing w połączeniu ze środkami Westbrook Development Corp. ma roczne wydatki operacyjne w wysokości $20 milion z $130 milionów aktywów ogółem.

LaRoche określił pracę dyrektora wykonawczego jako satysfakcjonującą i wymagającą. LaRoche nadzorował personel 50 pracowników i czuł się za nich odpowiedzialny. “Stres zniknie,” powiedział.

Były ksiądz katolicki, Weteran Straży Przybrzeżnej i Marynarki Wojennej, LaRoche rozpoczął służbę publiczną w York County Community Action Corp. Wyruszył w poszukiwaniu przygód, aby wędrować po 2,182 mil Szlaku Appalachów od Mt. Katahdin w Maine do Gruzji. “Każda mila tego,” powiedział.

Zobaczył wiele grzechotników i po tym przestał liczyć niedźwiedzie 25. Pewnego ranka o 5 rano. niedźwiedź był tuż przed jego namiotem, ale odszedł. “Ten przykuł moją uwagę,” powiedział.

Wzdłuż szlaku, spotykał różnych ludzi; wędrował z bezdomnymi, a także z dyrektorem naczelnym dużej korporacji.

Baby boomer, LaRoche dorastał w Gardner, Massachusetts, społeczność, którą opisał jako bardzo podobną do Westbrooka. Powiedział, że Westbrook zaakceptował go jak własnego, kiedy zastąpił Johna Gallaghera w Westbrook Housing. „Ludzie, którym służymy, są codzienni, zwykli ludzie, którzy ciężko pracowali,” powiedział.”Potrzeba jest wielka … (i) Mam nadzieję, że mieszkańcy Westbrook poczują, że służę im równie dobrze jak Johnowi.”

Chwali Westbrook za wolontariat i dumę ze społeczności. “Pracowałem w całym stanie Maine i nie ma takiej społeczności jak Westbrook,” powiedział.

Podczas ceremonii na początku tego miesiąca, Burmistrz David Morse wręczył LaRoche klucze do miasta i pochwalił LaRoche’a jako osobę, która “niesamowite źródło” kto pracował “niestrudzenie.”

06/16/2025

Z wielką przyjemnością mogę przedstawić Pana. Johna Concannona na dyrektora wykonawczego Urzędu Mieszkalnictwa miasta Westbrook. Po mojej emeryturze, obowiązuje od 30 czerwca, John będzie poprowadził Urząd Mieszkalnictwa i jego Korporację Rozwoju Westbrook w następną erę, aby przyspieszyć misję wyeliminowania ubóstwa i zwiększenia możliwości gospodarczych poprzez wysokiej jakości niedrogie mieszkania dla społeczności i regionu. Radzie Komisarzy należy się pochwała za wizję i zaangażowanie w naszą misję poprzez wybór Johna Concannona oraz jego wizji i wiedzy specjalistycznej, którzy poprowadzą organizację w przyszłość.

Gdy odchodzę, Pragnę podkreślić duże zaangażowanie, profesjonalny, opiekuńczy, i zdolnych współpracowników, których miałem szczęście mieć u swego boku. To dzięki nim w ciągu ostatnich dwunastu lat mogliśmy utrzymać się na szczycie wydajności oraz poszerzać nasze programy i produkcję. Jestem na zawsze wdzięczny pracownikom Westbrook Housing Authority i Westbrook Development Corporation.

Jestem na zawsze wdzięczny i zaszczycony możliwością służenia wspierającej i wizjonerskiej Radzie Komisarzy Westbrook Housing oraz Radzie Dyrektorów Westbrook Development Corporation. Służba mieszkańcom miasta Westbrook była zaszczytem i przywilejem, podobnie jak służba u boku oddanej administracji miejskiej i wybranych urzędników, którzy sumiennie wspierali Urząd Mieszkalnictwa i moją rolę polegającą na zapewnianiu jakości, bezpieczna, niedrogie mieszkania w okolicy.

Z szacunkiem,

Christophera LaRoche’a
Dyrektor wykonawczy

Plan roczny na rok 2025

Projekt planu rocznego na rok 2026

Władze mieszkaniowe Westbrook z dumą świętują, promowanie, i przestrzeganie Sprawiedliwe mieszkalnictwo zgodnie z ustawą o prawach obywatelskich z dnia 1968 uznając ustawę Fair Housing Act i odpowiedź prezydenta Lyndona Johnsona na potrzeby mieszkańców Stanów Zjednoczonych Ameryki. „…kiedy ks. dr. Martina Luthera Kinga, Jr. został zamordowany w kwietniu 4, 1968, Prezydent Lyndon Johnson wykorzystał tę narodową tragedię, aby nakłonić Kongres do szybkiego zatwierdzenia ustawy. Od 1966 otwarte marsze mieszkaniowe w Chicago, dr. Nazwisko Kinga było ściśle kojarzone z ustawodawstwem dotyczącym godziwych warunków mieszkaniowych. Prezydent Johnson uznał tę ustawę za stosowny pomnik dzieła życia tego mężczyzny, i chciał, aby ustawa została uchwalona przed dr. Pogrzeb króla w Atlancie. Prezydent Lyndon Johnson podpisuje ustawę o godziwych warunkach mieszkaniowych 1968.

Ustawa o godziwym mieszkalnictwie z dnia 1968 zakazała dyskryminacji w zakresie sprzedaży, wynajem i finansowanie mieszkań ze względu na rasę, religia, pochodzenie narodowe lub płeć. Zaprojektowany jako kontynuacja Ustawy o prawach obywatelskich z dnia 1964, projekt ustawy był przedmiotem spornej debaty w Senacie, ale został szybko przyjęty przez Izbę Reprezentantów kilka dni po zabójstwie przywódcy praw obywatelskich Martina Luthera Kinga, Jr. Ustawa o godziwych warunkach mieszkaniowych jest ostatnim wielkim osiągnięciem legislacyjnym ery praw obywatelskich. [Źródło: Ustawa o godziwym mieszkalnictwie 1968, Federalny & Definicja | HISTORIA ]

HISTORIA MIESZKANIA TARGOWEGO
W kwietniu 11, 1968, Prezydent Lyndon Johnson podpisał ustawę o prawach obywatelskich 1968, która miała być kontynuacją ustawy o prawach obywatelskich z dnia 2010 r 1964. The 1968 Ustawa rozszerzyła dotychczasowe ustawy i zakazywała dyskryminacji w zakresie sprzedaży, wynajem, i finansowanie mieszkań ze względu na rasę, religia, pochodzenie narodowe, seks, (i ze zmianami) niepełnosprawność i sytuacja rodzinna. Tytuł VIII ustawy znany jest również jako ustawa o godziwych warunkach mieszkaniowych (z 1968).

Uchwalenie federalnej ustawy o godziwym mieszkalnictwie w kwietniu 11, 1968 przyszedł dopiero po długiej i trudnej podróży. Z 1966-1967, Kongres regularnie rozpatrywał projekt ustawy o godziwych warunkach mieszkaniowych, ale nie udało mu się zgromadzić wystarczającej większości do jego przyjęcia. jednak, kiedy ks. dr. Martina Luthera Kinga, Jr. został zamordowany w kwietniu 4, 1968, Prezydent Lyndon Johnson wykorzystał tę narodową tragedię, aby nakłonić Kongres do szybkiego zatwierdzenia ustawy. Od 1966 otwarte marsze mieszkaniowe w Chicago, dr. Nazwisko Kinga było ściśle kojarzone z ustawodawstwem dotyczącym godziwych warunków mieszkaniowych. Prezydent Johnson uznał tę ustawę za stosowny pomnik dzieła życia tego mężczyzny, i chciał, aby ustawa została uchwalona przed dr. Pogrzeb króla w Atlancie.

Innym istotnym problemem w tym okresie była rosnąca lista ofiar z Wietnamu. Najwięcej ofiar śmiertelnych w Wietnamie dotknęło młodych ludzi, biedni żołnierze piechoty afroamerykańskiej i latynoskiej. jednak, na froncie domowym, rodziny tych mężczyzn nie mogły kupować ani wynajmować domów w niektórych osiedlach ze względu na ich rasę lub pochodzenie narodowe. Wyspecjalizowane organizacje, takie jak NAACP, forum GI, Krajowe Stowarzyszenie Pośredników w obrocie nieruchomościami (To nie działa) oraz Krajowy Komitet Przeciwko Dyskryminacji w Mieszkalnictwie usilnie lobbowali, aby Senat przyjął ustawę o godziwych warunkach mieszkaniowych i zaradził tej nierówności. Senatorowie Edward Brooke i Edward Kennedy z Massachusetts głęboko opowiadali się za przyjęciem tego ustawodawstwa. Zwłaszcza, senatora Brooka, pierwszy Afroamerykanin w historii wybrany do Senatu w głosowaniu powszechnym, osobiście mówił o swoim powrocie z II wojny światowej i niemożności zapewnienia wybranego przez siebie domu nowej rodzinie ze względu na rasę.

Podczas zamieszek w miastach po śmierci dr. Zabójstwo króla, i zniszczenia narastające w każdej części Stanów Zjednoczonych, słowa prezydenta Johnsona i przywódców Kongresu zadzwoniły dzwonkiem rozsądku w Izbie Reprezentantów, który następnie uchwalił ustawę o godziwym mieszkalnictwie. Bez debaty, Senat poszedł w ślady Izby przy uchwalaniu ustawy, które następnie podpisał prezydent Johnson.

Uprawnienie do mianowania pierwszych urzędników zarządzających ustawą przypadło następcy prezydenta Johnsona, Richarda Nixona. Prezydent Nixon stuknął w ówczesnego gubernatora stanu Michigan, George'a Romneya, na stanowisko Sekretarza ds. Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Pełniąc funkcję gubernatora, Sekretarz Romney z sukcesem przeprowadził kampanię na rzecz ratyfikacji stanowego przepisu konstytucyjnego, który zabraniał dyskryminacji w mieszkalnictwie. Prezydent Nixon mianował także Samuela Simmonsa na pierwszego zastępcę sekretarza ds. równych szans mieszkaniowych.

Kiedy kwiecień 1969 przybył, HUD nie mógł się doczekać świętowania pierwszej rocznicy ustawy. W ciągu tego inauguracyjnego roku, HUD ukończył Podręcznik operacji terenowych tytułu VIII, i wszczęła sformalizowany proces składania skarg. W iście świątecznym wydaniu, HUD był gospodarzem gali w Wielkiej Sali Balowej hotelu Plaza w Nowym Jorku. Z całego kraju, zwolennicy i politycy uczestniczyli w tym cudownym wieczorze, w tym jedna z organizacji, od której wszystko się zaczęło — Krajowy Komitet Przeciwko Dyskryminacji Mieszkaniowej.

W kolejnych latach, tradycja obchodów Miesiąca Sprawiedliwego Mieszkalnictwa rosła coraz bardziej. Gubernatorzy zaczęli wydawać proklamacje, w których wyznaczali kwiecień jako “Miesiąc Sprawiedliwych Mieszkalnictwa,” oraz szkoły w całym kraju sponsorowały konkursy na plakaty i eseje dotyczące kwestii sprawiedliwych warunków mieszkaniowych. Regionalni zwycięzcy tych konkursów często korzystali z wycieczek do Waszyngtonu, DC na wydarzenia z udziałem HUD i ich przedstawicieli w Kongresie.

Pod rządami byłych sekretarzy Jamesa T. Lynn i Carla Hills, przy współpracy Krajowego Stowarzyszenia Budowniczych Domów, Krajowe Stowarzyszenie Pośredników w Obrocie Nieruchomościami, i American Advertising Council, grupy te przyjęły za swój temat godziwe mieszkania i zapewniły je “bezpłatny” miejsce na billboardy w całym kraju. Te duże billboardy o wymiarach 20 na 14 stóp umieszczały przesłanie targów mieszkaniowych w dzielnicach, ośrodków przemysłowych, regiony rolnicze i rdzenie miejskie. Każdy region miał także swoje własne uroczystości, spotkania, obiady, konkursy i programy radiowo-telewizyjne z wykorzystaniem HUD-u, eksperci i urzędnicy państwowych i prywatnych targów mieszkaniowych. Obchody te stanowią kontynuację ducha pierwotnego uchwalenia ustawy, i są ciepło wspominane przez tych, którzy byli tam od początku. [Źródło: Historia godziwego mieszkalnictwa – HUD | HUD.gov / Patenty USA. Departament Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast (HUD) ]