Laatste nieuws

Openbare mededelingen

Hoe Westbrook Housing de voormalige federale HUD-chef van het land binnenhaalde

Door Robert Lowell Stafschrijver

John Concannon, geboren in Portland, voormalig directeur van de VS. Ministerie van Volkshuisvesting en Stedelijke Ontwikkeling, vestigt zich als de nieuwe uitvoerend directeur van Westbrook Housing Authority.

Concannon neemt een adempauze terwijl hij op zoek is naar fondsen om het aantal lokale bedrijven uit te breiden, betaalbare woningen.

“We houden de federale begroting nauwlettend in de gaten,” zei Concannon in zijn vergaderruimte bij Westbrook Housing. “We kijken wat er gebeurt.”

Concannon rondde zijn taken als HUD-directeur in juni af en nam in juli de leiding over 1 bij Westbrook Housing, als opvolger van Chris Laroche, die met pensioen ging. De zevenkoppige raad van commissarissen van de huisvestingsautoriteit huurde Concannon in na een landelijke zoektocht.

“We kregen heel, heel veel geluk dat ik hem krijg,” Colette Gagnon, voorzitter van de Westbrook Housing Board of Commissioners, zei maandag in een telefoongesprek.

Afgestudeerd aan het Katholieke Jezuïetencollege van het Heilig Kruis, Concannon bood zich vrijwillig aan bij een jezuïetenprogramma om daklozen op Skid Row in Los Angeles te helpen 2003, en diende ook een soortgelijke periode in Chicago tot 2006. Na de graduate school, hij solliciteerde met succes naar een baan bij HUD, het lanceren van een carrière in het helpen van mensen die woonruimte nodig hebben.

Concannon werd aangenomen tijdens de ambtstermijn van president Barack Obama, die hij vervolgens ontmoette op een kerstfeest in het Witte Huis.

Hij werd gepromoveerd tot adjunct-HUD-directeur in 2018 en werd in december directeur 2022. Het kantoor van Concannon bevond zich in het HUD-gebouw vlak bij de National Mall in de hoofdstad van het land. Het kantoor van de HUD-secretaris bevond zich op de bovenste verdieping.

Concannon heeft onder drie presidenten gediend. “Ik rapporteerde aan een plaatsvervangend assistent-HUD-secretaris,” zei hij.

Bij HUD, Concannon concentreerde zich op het ontwikkelen van innovatief beleid om de huisvestingsmogelijkheden uit te breiden ten behoeve van meer mensen, en hij hield toezicht op het personeel verspreid over het hele land. Hij werkte mee 140 huisvestingsbureaus door het hele land, portie 600,000 gezinnen. “We moeten veel reizen,” zei hij.

Ruim voor de landing op de Westbrook-post, Vier jaar geleden verhuisde hij met zijn gezin naar hier. Hij en zijn vrouw, Ann, heb twee kinderen, leeftijden 5 en 2.

Concannon speelde voetbal op de Cheverus High School in Portland en is een 1998 afgestudeerd. Zijn vrouw is afgestudeerd aan Deering, maar ze ontmoetten elkaar in Philadelphia, waar hij ooit woonde terwijl hij voor HUD werkte.

Hij solliciteerde naar de opening van Westbrook Housing nadat hij hoorde over de beschikbaarheid ervan via een overheidsverbinding in Maine. Gagnon beschreef Concannon als jeugdig en met een goed gevoel voor humor.

Als insider uit Washington, Concannons aanstelling bij Westbrook Housing werkt “in ons voordeel,”zei Gagnon.

Westbrook Housing heeft 14 eigenschappen met 1,800 huishoudens en hij is van plan het groeitraject te volgen dat Laroche heeft uitgestippeld.

Concannon zei dat Westbrook Housing is uitgenodigd in Biddeford, waar het vier projecten in de pijplijn heeft. Hij crediteert Laroche en de door de burgemeester benoemde raad van commissarissen “een goedlopende organisatie.”

Hij zal leiding geven aan een staf van 50 medewerkers en heeft hen ontmoet.

Hij houdt van ontspannen wandelingen nadat hij het rennen achter zich heeft gelaten om te vangen 6 a.m. vluchten van Portland naar Washington en inchecken in hotels.

Nu weer thuis, hij heeft tijd gewonnen om bij zijn gezin door te brengen en zowel hij als zijn vrouw hebben familie in de omgeving van Portland.

LaRoche trekt zich terug uit de functie van Westbrook Housing

Door Robert Lowell Stafschrijver

Chris LaRoche gaat maandag met pensioen, juni- 30, als uitvoerend directeur van Westbrook Housing na meer dan een decennium. John Concannon, een inwoner van Portland, is genoemd als opvolger van LaRoche. Concannon komt naar Westbrook vanuit de positie van directeur bij de VS. Ministerie van Volkshuisvesting en Stedelijke Ontwikkeling in Washington, DC.

“Ik overhandig hem de sleutels,” LaRoche zei in een interview in juni 20 op zijn kantoor in Westbrook.

LaRoche is al meer dan uitvoerend directeur 12 jaar. “Ik ben een beetje moe,” zei hij. “Ik ga de zomer gebruiken om te ontspannen.”

Hij is van plan tijd door te brengen met zijn gezin en te protesteren voor de democratie. LaRoche woont in York County en is van plan vrijwilligerswerk te doen, protest, en cursussen volgen aan de Universiteit van New England en het UMaine System. “Ik kijk er naar uit om lid te worden van de gemeenschap,” zei hij. “Het belangrijkste is om iets terug te geven aan de gemeenschap: ik wil de broodjes uitdelen.”

Westbrook Housing, opgericht in 1969 en onder toezicht van een raad van door de burgemeester benoemde commissarissen, biedt betaalbare huisvestingsmogelijkheden 793 eenheden binnen 14 ontwikkelingen. “We zijn ongeveer 40% gegroeid,” zei hij in een verwijzing naar zijn ambtstermijn.

Het bureau beheert ook meer dan 1,000 vouchers in een sectie 8 programma zodat bewoners met een laag inkomen in particuliere appartementen in de stad kunnen wonen.

Het totale budget van Westbrook Housing in combinatie met de Westbrook Development Corp. heeft een jaarlijkse operationele uitgave van $20 miljoen mee $130 miljoen aan totale activa.

LaRoche omschreef de taak van de uitvoerend directeur als lonend en veeleisend. LaRoche hield toezicht op een staf van 50 werknemers en hij voelde een verantwoordelijkheid jegens hen. “De stress zal eraf zijn,” zei hij.

Een voormalige katholieke priester, Kustwacht- en marineveteraan, LaRoche begon zijn openbare dienst bij York County Community Action Corp. Hij vertrok naar avontuur om de 2,182 mijlen van de Appalachian Trail vanaf Mt. Katahdin in Maine naar Georgië. “Elke kilometer ervan,” zei hij.

Hij zag talloze ratelslangen en stopte daarna met het tellen van het aantal beren 25. Op een ochtend om 05.00 uur. er stond een beer vlak buiten zijn tent, maar liep weg. “Die trok mijn aandacht,” zei hij.

Langs het parcours, hij ontmoette een verscheidenheid aan mensen; hij wandelde met daklozen en met een topmanager bij een groot bedrijf.

Een babyboomer, LaRoche groeide op in Gardner, Massachusetts, een gemeenschap die hij net zo goed als Westbrook omschreef. Hij zei dat Westbrook hem als een van hen accepteerde toen hij John Gallagher opvolgde bij Westbrook Housing. ‘De mensen die we bedienen zijn van alledag, gewone mensen die hard werkten,” zei hij.”De behoefte is groot … (en) Ik hoop dat de mensen van Westbrook het gevoel hebben dat ik hen net zo goed heb gediend als John.”

Hij prijst Westbrook vanwege zijn vrijwilligerswerk en zijn trots op de gemeenschap. “Ik heb in de hele staat Maine gewerkt en er is geen gemeenschap zoals Westbrook,” zei hij.

Tijdens een ceremonie eerder deze maand, Burgemeester David Morse overhandigde LaRoche de sleutels van de stad en prees LaRoche als een “ongelooflijke hulpbron” wie heeft gewerkt “onvermoeibaar.”

06/16/2025

Met groot genoegen mag ik u voorstellen aan dhr. John Concannon als uitvoerend directeur van de Housing Authority van de stad Westbrook. Bij mijn pensionering, effectief op 30 juni, John zal de Housing Authority en haar Westbrook Development Corporation naar het volgende tijdperk leiden om de missie te bevorderen om armoede uit te roeien en economische kansen te vergroten door middel van betaalbare huisvesting van hoge kwaliteit voor de gemeenschap en de regio.. De Raad van Commissarissen moet worden geprezen voor zijn visie en toewijding aan onze missie door de selectie van John Concannon en zijn visie en expertise om de organisatie naar haar toekomst te leiden.

Terwijl ik vertrek, Ik wil de zeer toegewijde mensen erkennen, professioneel, zorgzaam, en bekwame collega's die ik zo gelukkig heb gehad aan mijn zijde te hebben. Dankzij hen hebben we de afgelopen twaalf jaar aan de top van de prestaties kunnen blijven en onze programma's en productie kunnen uitbreiden.. Ik ben het personeel van Westbrook Housing Authority en Westbrook Development Corporation voor altijd dankbaar.

Ik ben voor altijd dankbaar en vereerd dat ik de ondersteunende en visionaire Raad van Commissarissen van Westbrook Housing en de Raad van Bestuur van Westbrook Development Corporation heb gediend. Het was een eer en een voorrecht om de inwoners van de stad Westbrook te dienen, net zoals het een eer was om samen met het toegewijde stadsbestuur en gekozen functionarissen te dienen die de Housing Authority en mijn rol om kwaliteit te leveren ijverig hebben gesteund., veilig, betaalbare woningen in de regio.

Met respect,

Christoffel LaRoche
Uitvoerend directeur

Jaarplan 2025

Ontwerp jaarplan boekjaar 2026

Westbrook Housing Authority viert dit met trots, promoten, en zich houden aan de Eerlijke huisvesting van de Civil Rights Act van 1968 terwijl we de Fair Housing Act en het antwoord van president Lyndon Johnson op de behoeften van de bevolking van de Verenigde Staten van Amerika erkennen. ‘…toen ds. Dr. Maarten Luther Koning, jr. werd in april vermoord 4, 1968, President Lyndon Johnson maakte van deze nationale tragedie gebruik om aan te dringen op een snelle goedkeuring van het wetsvoorstel door het Congres. Sinds de 1966 open huizenmarsen in Chicago, Dr. Kings naam was nauw verbonden met de eerlijke huisvestingswetgeving. President Johnson beschouwde de wet als een passend gedenkteken voor het levenswerk van de man, en wenste dat de wet werd aangenomen voordat Dr. King’s begrafenis in Atlanta.’ President Lyndon Johnson tekent de Fair Housing Act 1968.

De Fair Housing Act van 1968 verboden discriminatie bij de verkoop, verhuur en financiering van woningen op basis van ras, religie, nationale afkomst of geslacht. Bedoeld als vervolg op de Civil Rights Act van 1964, het wetsvoorstel was het onderwerp van een controversieel debat in de Senaat, maar werd snel aangenomen door het Huis van Afgevaardigden in de dagen na de moord op burgerrechtenleider Martin Luther King, jr. De Fair Housing Act geldt als het laatste grote wetgevende wapenfeit van het burgerrechtentijdperk. [Bron: Wet eerlijke huisvesting 1968, Federaal & Definitie | GESCHIEDENIS ]

GESCHIEDENIS VAN EERLIJKE HUISVESTING
Op april 11, 1968, President Lyndon Johnson ondertekende de Civil Rights Act van 1968, die bedoeld was als vervolg op de Civil Rights Act van 1964. De 1968 De wet breidde eerdere handelingen uit en verbood discriminatie met betrekking tot de verkoop, huur, en financiering van huisvesting op basis van ras, religie, land van herkomst, seks, (en zoals gewijzigd) handicap en gezinssituatie. Titel VIII van de wet staat ook bekend als de Fair Housing Act (van 1968).

De inwerkingtreding van de federale Fair Housing Act in april 11, 1968 kwam pas na een lange en moeilijke reis. Van 1966-1967, Het Congres besprak regelmatig de wet op eerlijke huisvesting, maar slaagde er niet in een voldoende sterke meerderheid te verwerven voor de goedkeuring ervan. Echter, toen ds. Dr. Maarten Luther Koning, jr. werd in april vermoord 4, 1968, President Lyndon Johnson maakte van deze nationale tragedie gebruik om aan te dringen op een snelle goedkeuring van het wetsvoorstel door het Congres. Sinds de 1966 open huizenmarsen in Chicago, Dr. Kings naam was nauw verbonden met de eerlijke huisvestingswetgeving. President Johnson beschouwde de wet als een passend gedenkteken voor het levenswerk van de man, en wenste dat de wet werd aangenomen voordat Dr. King's begrafenis in Atlanta.

Een ander belangrijk probleem in deze periode was de groeiende lijst met slachtoffers uit Vietnam. De sterfgevallen in Vietnam vielen het zwaarst onder jongeren, arme Afro-Amerikaanse en Spaanstalige infanteristen. Echter, op het thuisfront, de families van deze mannen konden in bepaalde woonwijken geen huizen kopen of huren vanwege hun ras of nationale afkomst. Gespecialiseerde organisaties zoals de NAACP, het GI-forum, de Nationale Vereniging van Vastgoedmakelaars (Het werkt niet) en het Nationaal Comité tegen Discriminatie in de Huisvesting lobbyden hard voor de Senaat om de Fair Housing Act goed te keuren en deze ongelijkheid te verhelpen. Senatoren Edward Brooke en Edward Kennedy uit Massachusetts pleitten diep voor de goedkeuring van deze wetgeving. In het bijzonder, Senator Brooke, de eerste Afro-Amerikaan die ooit door volksstemming in de Senaat werd gekozen, sprak persoonlijk over zijn terugkeer uit de Tweede Wereldoorlog en het onvermogen om vanwege zijn ras een huis naar keuze te bieden aan zijn nieuwe gezin.

Nu de steden in opstand komen nadat Dr. De moord op de koning, en de vernietiging neemt toe in elk deel van de Verenigde Staten, de woorden van president Johnson en de leiders van het Congres luidden de bel van de rede voor het Huis van Afgevaardigden, die vervolgens de Fair Housing Act goedkeurde. Zonder debat, de Senaat volgde het Huis bij het aannemen van de wet, die president Johnson vervolgens in de wet ondertekende.

De macht om de eerste functionarissen te benoemen die de wet uitvoerden, berustte bij de opvolger van president Johnson, Richard Nixon. President Nixon tikte de toenmalige gouverneur van Michigan aan, George Romney, voor de functie van minister van Volkshuisvesting en Stedelijke Ontwikkeling. Terwijl hij diende als gouverneur, Minister Romney had met succes campagne gevoerd voor de ratificatie van een grondwettelijke bepaling van de staat die discriminatie op het gebied van huisvesting verbood. President Nixon benoemde Samuel Simmons ook tot de eerste adjunct-secretaris voor gelijke kansen op huisvesting.

Wanneer april 1969 aangekomen, HUD kon niet wachten om de eerste verjaardag van de wet te vieren. Binnen dat eerste jaar, HUD voltooide het Titel VIII Field Operations Handbook, en heeft een geformaliseerde klachtenprocedure ingesteld. Op een werkelijk feestelijke manier, HUD organiseerde een gala-evenement in de Grand Ballroom van het Plaza Hotel in New York. Uit het hele land, belangenbehartigers en politici deelden deze prachtige avond, inclusief een van de organisaties waarmee het allemaal begon — het Nationaal Comité tegen discriminatie op het gebied van huisvesting.

In de daaropvolgende jaren, de traditie van het vieren van de Fair Housing Month werd steeds groter. Gouverneurs begonnen proclamaties uit te vaardigen waarin april werd aangewezen als “Eerlijke Woningmaand,” en scholen in het hele land sponsorden poster- en essaywedstrijden die zich richtten op eerlijke huisvestingskwesties. Regionale winnaars van deze wedstrijden genoten vaak van uitstapjes naar Washington, DC voor evenementen met HUD en hun congresvertegenwoordigers.

Onder voormalig secretarissen James T. Lynn en Carla Hills, met medewerking van de Nationale Vereniging van Huizenbouwers, Nationale Vereniging van Makelaars, en de American Advertising Council hebben deze groepen eerlijke huisvesting als thema aangenomen en voorzien “vrij” billboardruimte door het hele land. Deze grote reclameborden van 6 bij 4 meter plaatsten de boodschap van eerlijke huisvesting in buurten, industriële centra, agrarische regio’s en stedelijke kernen. Elke regio kende ook zijn eigen feesten, vergaderingen, diners, wedstrijden en radio-tv-shows met HUD, staats- en particuliere deskundigen en ambtenaren op het gebied van eerlijke huisvesting. Deze vieringen zetten de geest voort achter de oorspronkelijke passage van de wet, en worden met veel plezier herinnerd door degenen die er vanaf het begin bij waren. [Bron: Geschiedenis van eerlijke huisvesting – HUD | HUD.gov / U.S. Ministerie van Volkshuisvesting en Stedelijke Ontwikkeling (HUD) ]